Bir nehrin kenarında oturup, suyun dev taşlara vurarak çıkardığı sesi dinlediniz mi hiç? Baharda çiçek açan ağaçları ve dalların arasında şarkılar söyleyen kuşları seyretmenin keyfi hiçbir şey de yoktur. Doğa; tüm bu canlılığı suya borçlu. Su, yalnızca doğanın değil insan yaşamının da en temel bileşenidir. Su, hayatın ta kendisidir.
Okuma eylemi, insanın sahip olduğu muazzam becerilerden biridir. Okuyamadığınızı düşünsenize? Hayatınız ne hale gelir?
Tanıdığınız en zeki kişi kim? Lütfen yapmayın. Kendinizden başka birini düşünmelisiniz. Yapay zeka son yıllarda dünyayı adeta kasıp kavurdu. Akıllı telefonunuzdan, çamaşır makinenize kadar her üründe yapay zeka bir biçimde yer alıyor. Yani “ben yapay zekaya karşıyım” cümlesi bir zamanlar televizyona karşı olanların direnişlerinden pek de farklı görünmüyor. Yapay zekaya kod yazdırabilirsiniz ya da pizza…
“Savaş… korkunç bir savaş.
Dullar. Yetimler. Annesiz çocuklar.
Bu mu istediğimiz gelecek?”
Bir ömür nasıl yaşanır? Bir ömür nasıl yaşanır? Hepimiz, ne kadar süreceğini bilmediğimiz zamanımızın içinde bir yerlere yetişmeye çalışıyoruz. Oysa ölüm adlı bir son nokta, hikayelerimizin ayak ucunda sessizce bekliyor. Geçen hafta Türkiye İlber Hocasını kaybetti. Bir dünya vatandaşı gibi yaşayan ve kapısını dünyanın sayılı üniversitelerinin çaldığı bir tarihçi düşünün. İşte İlber Ortaylı, Türkiye’nin geçmiş…
Nur KARABULUT “Dünya yerinden oynar, kadınlar özgür olsa.” Mart ayı geldiğinde doğa yeniden uyanır. Ağaçlar çiçek açar, toprak canlanır. O çiçeklerden biri vardır ki zarafetiyle dikkat çeker. Mimoza, narin, zarif, güzel ve canlı. Tıpkı kadınlar gibi. İlgi ister değer ister korunmak ve sevilmek ister. Kadınlar ne ister konulu yazıma hoş geldiniz. Mimoza Çiçeği ile Dünya…
“Sevgi neydi? Sevgi emekti. Uçuşan yaprak, boş bir salıncak.” Jehan Barbur Dünyayı ayakta tutan iki şey vardır. Bana kalırsa birincisi sevgidir ve ikincisi ise iyilik. Cumartesi akşamı André Rieu’nın “Love Is All Around” Maastricht konserini izledim. Aynı dili konuşmasalar ve aynı ten rengine sahip olmasalar da insanlar orada ortak bir dilde buluşuyordu. Müzik hakkında sadece…
Bu hafta size toplumda yozlaşmayı anlatmayı istiyorum. Hangi birini diye sorduğunuzu duyar gibiyim. Mesela; eğitimle başlayalım fakat önce toplum dediğimiz şeyin ne olduğunu hatırlayalım. Taş devri konulu belgeselleri ve filmleri görmüşsünüzdür. İnsanlar mağaralarda yaşarlar ve avcılık ve toplayıcılık yaparlar. Kıyafetler rüküş, saçlar dağınık ve elde sopalarla takılan bu insanlar pek de medeni resmedilmezler. Ben bilmem….
Salonda masanın yanında ayaktayım. Konsolun üstündeki süs eşyalarının teker teker yere düştüğünü duyuyorum. Bense tavanda sallanan avizenin ışıltılı kristal taşlarını seyrediyorum. Ne zaman düşecek acaba? Koltuklar yerinden oynadı. Deprem gittikçe hızlanıyor. Vitrinin düşüp düşmeyeceğini merakla ona bakıyorum. Hemen sağımda. O daha ağır. Düşerse bu binadan sağ çıkamayacağımız kesinleşir. Aklıma masanın altına girmek ya da koşarak…
Savaş,,, Korkunç bir savaş var dışarıda. Duvarları çatlak, zamanın izlerinin kendini gösterdiği bir odadayım. Pencerem de tam kapanmıyor. Dışarıdaki tüm kara kış ve yıkık dünyanın sesi içeri ulaşabiliyor. Radyo dinliyorum. Herkes yeni bir dünya savaşının tellallığını yapıyor. Ne kadar da kolay söylüyorlar o kelimeyi. “Savaş geliyor, hadi savaşalım. Savaş hemen alt komşu ülkeye sıçradı.” Bir…